İlk sınavımı atlattıktan sonra “Kariyer denen bu yolda yürürken adım adım” maceralarıma başlamak istiyorum. Aslında her zaman fazla eleştirel; hatta muhalif ve karamsar bir yapıya sahip olsam da bu sefer karşıma pembe görünümlü mor bir tablo çıktı. Pembe Philip; Mor Morris…
Devamını oku
Geçen hafta uzun süredir beklediğimiz 2. “Venture Capital in Emerging Markets”, Gelişen ülkelerde Risk sermayesi konulu panel vardı. Türkiye’de gerçek anlamda ilk defa risk sermayesi (venture capital) fonu kuran Golden Horn Ventures tarafından gerçekleştirilen panelde yine dünyanın önde gelen risk sermayecileri ile dolu dolu bir gün geçirdik. Ortaköy’deki Feriye Lokantası’nın manzarası için bile gidilebilecek paneldeki ilgi azlığı beni yine hüsrana uğratsa da bu tür organizasyonların Türkiye’de yapılmaya başlanması umut verici. Kısa kısa panelde edindiğim izlenimleri aktarmak istiyorum.
Bendeniz; toy yazarınız, Mata Hari. Zincirin en zayıf halkasıyla hafif ve zararsız bir iniş yaparak; etiketlerimiz arasındaki “Mekanlar (1)” ile İstanbloggers serüvenime başlıyorum…
Kişilikli; sıfatı güzel ve nevi şahsına münhasır mekanları orda burda duyup, okuyunca heyecanlanıyor ve hemen keşfedip; çevremdekilerle paylaşmayı seviyorum. İşte bu heyecanımla beni paylaşıma sürükleyen yeni keşiflerimden bir mekan; Suna’nın Yeri. Buyrun burdan okuyun…
Geçenlerde, biraz geç de olsa, Can Dündar’ın “Mustafa” filmini izledim. Film ilk çıktığında, o kadar enteresan ve uç tepkiler okumuştum ki izlemek için çok sabırsızlanmıştım. Okuduğum en garip tepki Milliyet’teydi. Can Dündar’a “Aferin, sana da bir Oscar verirler şimdi!” diyordu bir yazar, yani bir taşla onlarca kuşu avlıyordu. Hem Can Dündar’a ve filmine, hem Nobel ödülü kazanan Orhan Pamuk’a, hem bu tür ödül komitelerinin “yanlı” kararlarına, hem de “değişmesinden korkulan” konuları bu tarz -eleştirel veya alışılmışın dışında- irdeleyen kişilere gönderiyordu oklarını. Bunun dışında, kimileri vatan haini, Atatürk düşmanı ilan etti; kimileri parti kapanmasına karşı olduğunu söylediği için, DTP çıkarımı yaparak PKK sempatizanı yaptı. Tabii ki burada çıkıp Can Dündar’ın avukatlığını yapmayacağım ama bu tarz suçlamaları her türlü görüşten duyunca “neymiş bu adam ya!” dedim. Daha da sabırsızlandım tabii izlemek için ama film uzun süre yurtdışında yayınlanmadığı için internete düşmesini beklemeye koyulmuştum. Fakat Can Dündar’ın katıldığı “Genç Bakış” programını izledikten sonra, daha fazla dayanamayıp, ortasında kocaman www.onlinefilmci.com” yazılı, kaçak bir versiyonunu izledim.
Fark edebildiğim her türlü değişim ve değişim süreci ilgimi çekmiştir…Hafta sonları kahvaltı yaptığım kahvenin masa örtüsünün rengindeki değişimden, bir arkadaşımın giyim tarzındaki değişim sürecine; bir futbol takımının oyun kurgusundaki değişimden, bir şirketin stratejisindeki değişim sürecine kadar… Hangi konuda olursa olsun fark ettigim bu değişim beni oldukça heyecanlandırır, yerini gözlemlemeye bırakır ve sonrasında da değişimin etmenleri üzerinde düşünmeye iter. Sürecin sonunda değişime doğru ya da yanlış diye bir etiket koyma amacım hiç olmaz, sadece onu o haliyle anlamaya çalışırım… Şu an bireyleri, kitleleri, şirketleri ve ülkeleri değişime iten en büyük etmenlerden birinin de yaşanan küresel ekonomik kriz olduğunu biliyoruz. Bu yazımda bireylerin ve şirketlerin, krizin yarattığı bu değişimi algılama surecinde geçirdikleri farklı evreleri tamamen kendi gözlemlerim temelinde sizlerle paylaşmaya çalışacağım.
bazı insanlar diğerlerinden/çoğunluktan farklı doğar.. ya da yaşarken tercihleri/şartları farklılaşır.. toplum genelde farklı olanı kendileştirmek/aynılaştırmak veya yok saymak/etmek eğilimindedir.. farklı olan şaşırtır, ürkütür.. bu az gelişmişlikle doğru orantılı olarak tehlike olarak algılanır..
Son Yorumlar